این روزها، در حالی که ایران همچنان عزادار و غبار عزای رهبر شهید از چهره شهرها کنار نرفته است، دشمنان بار دیگر چهره واقعی خود را نشان دادند. حملات مجدد امریکا به ایران که موجب شهادت و مجروحیت جمعی از رزمندگان و شهروندان عزیزمان و خسارتهای گسترده شد، نشان از «خشم و استیصال» یک ابرقدرت شکستخورده دارد؛ عصبانیتی که ریشه در تحقیر بزرگ آنان در برابر چشمان جهان دارد.
رئیسجمهور سفیه و حقیر امریکا، آنقدر کوچک است که نمیتواند عظمت حضور میلیونی ملت ایران را در مراسم تشییع رهبر شهید هضم کند. او در لفاظیهای اخیر خود بارها ضمن توهین به ملت ایران، تهدید به آغاز مجدد حملات گسترده به ایران کرده است. اما همه میدانیم که این تهدیدهای پوچ، چیزی جز فرار از شکست بزرگی نیست که در جنگ تحمیلی سوم متحمل شدند.
چه روزهایی بود این روزها! از تهران تا قم، از نجف تا کربلا و مشهد، میلیونها نفر در صفوف بههمفشرده، با چشمانی اشکبار و مشتهایی گرهکرده، پیکر مطهر پدر امت را بدرقه کردند. اما شاید باشکوهترین تجلی این حماسه، پیوند میان دو ملت ایران و عراق بود.
پیکر مطهر رهبر شهید در نجف و کربلا و در میان حزن و اندوه میلیونها عراقی عزادار با شکوه تمام تشییع شد. این حضور، یک پیام روشن به جهان داشت: «جبهه مقاومت، با شهادت رهبرانش نهتنها متوقف نمیشود، که گستردهتر و پرشورتر از همیشه ادامه مییابد».
مردم در این مراسم، با پرچمهای سرخ انتقام و شعارهای «مرگ بر امریکا» و «مرگ بر اسرائیل»، یکصدا فریاد زدند که «ما هنوز اینجاییم و تا آخر ایستادهایم». این فریادها، خشم دشمنان را برانگیخت و آنان را به فکر واکنش و انتقام انداخت.
حملات اخیر امریکا، یک عملیات نظامی برای دستیابی به اهداف راهبردی نبود. این حملات، «واکنش عصبی» به شکستی بود که در برابر چشمان جهان متحمل شدند. دشمنان با دیدن این حضور میلیونی، با دیدن این اتحاد کمنظیر، با دیدن این بیعت دوباره با رهبر معظم انقلاب، به عمق استیصال و حقارت خود پی بردند و تصمیم به «جبران» گرفتند و آنچه را که نتوانستند در میدان جنگهای ۱۲ روزه و ۴۰ روزه به دست آورند، حالا با حملات کور و تروریستی دنبال میکنند. در برابر این تجاوز جدید، نباید دچار التهاب و تصمیمات شتابزده شد. نسخه مقابله با دشمن، نسخهای است که بارها و بارها در تاریخ این سرزمین به کار بسته شده و هر بار، پیروزی را برای ما به ارمغان آورده است.
نخست: حفظ انسجام و وحدت ملی. سرمایهای که در تشییع رهبر شهید به اوج خود رسید، باید با تمام توان پاسداری شود. نیروهای مسلح با حمایت و پشتوانه این مردم، محکم و مقتدر در میدان ایستادهاند و اجازه هیچ تجاوزی به دشمن نخواهند داد. دشمن به اختلاف ما چشم دوخته است. هر گونه دوگانهسازی و تخریب، خدمت به دشمن است.
دوم: تبعیت از رهبری. حضرت آیتالله سیدمجتبی خامنهای، با تدبیر و صلابت، همچون چند ماه گذشته کشتی انقلاب را در این طوفانهای سخت هدایت میکنند. اطاعت از ایشان، محور وحدت و رمز عبور از بحرانهاست.
سوم: حضور در میدان. مردم در چهار ماه گذشته ثابت کردند که در سختترین شرایط، پای کار نظام و انقلاب هستند. این حضور، بزرگترین سلاح بازدارنده در برابر دشمن است.
امروز، درست در ایامی که پیکر مطهر رهبر شهید در جوار امام رئوف (ع) آرام گرفته است، دشمنان فکر میکنند با حملات کور میتوانند خشم تحقیر خود را التیام بخشند. اما غافل از اینکه این حملات، نهتنها ما را نمیترساند، که عزم و ارادهمان را برای ادامه راه رهبر شهید، پولادینتر میسازد.
ملت ایران - با تمام اقوام و مذاهب آن - در تشییع رهبر شهید، یک «بیعت تاریخی» با آرمانهای انقلاب و رهبری جدید رقم زد. دشمنان باید بدانند که این ملت، با هر بار شهادت، استوارتر میشود. هر بمبی که فرو میافتد، نفرت و خشم آنان را نشان میدهد، و هر بار که دست به تجاوز میزنند، شکست بزرگتری در انتظارشان خواهد بود.
